61 година подоцна, часовникот на Старата желизничка станица веќе не отчука ниту една секунда, остана заглавен на 5ч и 17м како вечен потсетник на кобното утро... Сеќавањата на скопјани се уште се свежи, разорниот земјотрес го паметат како да се случил вчера.. Од куќи, меѓу кои и својот дом им се рушеле пред очи, до спуштање преку прозори со чаршави за да се спаси жива глава – Надворешноста била исполнета со прашина и темнина која наликувала на ноќ, па во таков амбиент го поминале и остатокот од 26.07.1963 – бидејќи потресите кои и натаму рушеле, не престанувале...
Загинатите никогаш не беа заборавени... Од роднини и граѓани, до разни државни делегации, како секоја, така и оваа година се положи свежо цвеќе пред споменикот на жртвите од земјотресот на градските гробишта во Бутел, како и на нивните вечни почивалишта...
Не изостануваат ниту манисфестациите и изложбите по повод разорниот земјотрес, па и вечерва истите симболично ќе се одржат на неколку места во главниот град како потсетник на трагедијата.
Сепак, едно прашање остана, се издигна ли Скопје од руините во модерен град или сепак потфливме? Метрополата била најубава пост земјотресно кога веќе повторно го добила својот лик, велат граѓаните, а она што се случува во последните години на Скопје му ја одзема душата, сметаат тие..
Во разорниот земјотрес кој сруши 80% од Скопје и со себе однесе 200.000 домови, загинаа најмалку 1,070 лица, 2,900 беа повредени, а граѓани беа згрижувани речиси насекаде низ поранешна Југославија.
По земјотресот Скопје го доби името „Град на солидарноста“ – со резолуцијата на ОН се обедини половина свет за помош на Скопјани, а подоцна и за повторно издигање на градот од рушевините. Тогаш главниот град го доби и својот симбол – цвеќето Лотус, кое значи повторно раѓање, а тоа го симболизира старата пошта, која е најпозната градба со форма на овој цвет...